Persoonlijke reactie van “de inwoner Eijsden die meer compensatie krijgt voor herrie van Vliegveld Luik”

Omdat ik in onderstaande reactie ook genoemd word heb ik besloten de reactie van Wily Delrock, op dit artikel in Dagblad De Limburger : https://www.limburger.nl/cnt/dmf20200114_00141966/eijsdenaar-krijgt-veel-meer-compensatie-voor-herrie-van-vliegveld-luik ,op mijn eigen website (hier beneden) te plaatsen.
Inderdaad Wily, het draait niet om geld maar om erkenning! Wij lopen al veel te veel jaren te strijden tegen onrechtvaardigheid, tegen list en bedrog van onze eigen Nationale en Provinciale overheid die willens en wetens de leefomgeving van ons “weggeeft” en al sinds april 2013 totaal niets doet om ervoor te zorgen dat dit kleine stukje Nederland (want NEDERLAND dat zijn wij!) haar luchtgebied weer terug krijgt en daarmee het “foutje” van het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat hersteld.
Wij willen onze rust terug, wij willen ons milieu terug, ons leefklimaat en onze volksgezondheid en wensen niet opgeofferd te worden door Den Haag met medewerking van de provincie Limburg (Eigenaar van het noodlijdende MAA).
Ik heb waardering voor de media die wél tegen de stroom durven in te schrijven en beschouw De Limburger en vooral Peter Bruijns als iemand die bereid is om ook zaken te publiceren die wellicht niet bij al onze overheden “even lekker liggen”. De foto komt van, en de link verwijst naar, “dagblad De Limburger” om het originele artikel te lezen kunt u terecht op haar website)

De rechterlijke uitspraak is hier te vinden: https://linkeddata.overheid.nl/front/portal/document-viewer?ext-id=ECLI:NL:RBLIM:2020:177

Onderstaande reactie is op persoonlijke titel van Wily Delrock maar in de inhoud kan ik me prima vinden.

Voor Jo ✝︎

Reactie WILY DELROCK :

Uit alles blijkt dat Peter Bruijns in zijn stukje over mijn hoger beroep tegen het ministerie in zake vliegtuigoverlast van Bierset, alleen is uitgegaan van de verklaring van de rechtbank. De tendens van zijn stukje is dat het om geld draait. Het draait echter om erkenning en ja, ‘hoe hoger de compensatie, hoe hoger die tevredenheid/genoegdoening in de geest’. Het bedrag van 40.000 euro heb ik ook niet zelf berekend, maar komt van een erkend adviesbureau in onroerende zaken. 

Men (lees; Van hogerhand) denkt maar alles klaar te kunnen krijgen, och die burger, maar het wordt hoog tijd dat men echt rekening gaat houden met de burger. Verder is het de taak/plicht van de burger om in opstand te komen als onrecht geschiedt. Die burger moet zich niet gaan verschuilen achter zijn oordopjes, ‘ze-doen-toch-wat-ze-willen’, klagen heeft geen zin, wij hebben nergens last van, enz. Doorsnee wordt in deze krant gesproken over een handjevol klagers. Ben benieuwd ……. 

Het heeft jaren geduurd voor deze erkenning er kwam. Menigeen had nergens last van of vroeg zich af waar ik toch mee bezig was. Strijders van het eerste uur waren Rob Hoenen en Jo Bartels. Helaas is Jo niet meer onder ons. Wat had ik hem gegund dat hij dit had meegemaakt. Die eerste jaren waren verschrikkelijk en deze erkenning draag ik dan ook op aan Jo. 

Verder word ik in dat stukje op de voorpagina neergezet als klager, een negatieve benaming voor iemand die aan de bel trekt bij misstanden. Bovendien schrijf ik mij Wily en niet Willy en ben ik geen Eijsdenaar, maar woon ik in Eijsden.

Graag meer journalistieke aandacht voor deze economische luchtruimwijziging tussen België en Nederland over de rug van de burger. Het veiligheidsaspect, zijnde het uitgangspunt van deze luchtruimwijziging, is er aan de haren bijgesleept. De Belgen maken hier optimaal misbruik van en de Nederlanders hebben niet de Ballen om de Belgen hierop te wijzen en baas te zijn in eigen luchtruim. De nadeelcompensatie valt trouwens, meer dan, in het niet bij de ruime inkomsten (en dat al zeven jaar) van deze commerciële luchtruimwijziging. In Den Haag en in Brussel liggen ze in een deuk!

Wily Delrock, 

Eijsden

Hypothetisch (on)ethisch knalwerk …

Stel, we kunnen ooit een apparaatje kunnen bouwen dat in staat zal zijn om al onze zintuigen op dezelfde manier te prikkelen zoals de werkelijkheid dat ook zou doet. Een kleine chip achter het oor verbonden via de smartphone met onze hersenen.

En stel je dan eens voor dat we zo’n gadget konden voorzien van virtueel vuurwerk. Dat vuurwerk kun je dan kopen in de App-store. Je koppelt het aan je hersens en, nog mooier, je kunt het delen met iedereen die daar behoefte aan heeft.

Door het gebruik van VR (virtual reality) kun je knalvuurwerk gooien, vuurpijlen onbeperkt zonder tijdsbeperking het hele jaar door afsteken, overal tot in de huiskamer toe.

Om de beleving levensecht te maken prikkelt de VR-firework-app ál je zintuigen, dus ook je reuk, je gehoor, je zicht en zelfs de luchtdruk van zware ontploffingen voel je op je lichaam.

En, om het helemaal af te maken kun je ook pijn ervaren of anderen pijn doen, mits deze laatsten daar nadrukkelijk toestemming voor hebben gegeven uiteraard, en met een in te stellen tijdsbeperking, je wil niemand dood hebben of blijvend de invaliditeit in jagen.

Je kunt dus zolang je wilt de échte volledige beleving van vuurwerk meemaken en dat zonder dat mensen en dieren die dat niet willen er ook geen last van hebben.

En wat ik me nu af vraag… Stel dat dat allemaal zou kunnen…

– Is dat dan genoeg voor de ware vuurwerkliefhebber?

– Staan we dat wél toe? (incl. de ultieme pijnbeleving?)

– Is dit gedachtespinsel onethisch of is nou net de huidige werkelijkheid onethisch?

– Of gaat het af bij het afsteken van vuurwerk over héél iets anders?

Als je er zo over nadenkt zit de werkelijkheid nog vreemder in elkaar dan dat eender welk mens zou hebben kunnen bedenken, toch?

Drone-firework , genoeg voor de “ware liefhebber” of …?!